İspanya’da 2009-2024 yılları arasında birinci basamak antiretroviral tedavi (ART) rejimlerine başlayan, tedavi naif 1134 HIV ile yaşayan bireyde (yaş ortalaması 34.1, %89.8 erkek) yeni gelişen hipertansiyon (HT) insidansı değerlendirilmiş. Hastalar; nükleozid Olmayan Ters Transkriptaz İnhibitörü (NNRTI), integraz zincir transfer inhibitörü (INSTI) ve farmakokinetik güçlendiricili proteaz inhibitörü (PI) temelli rejimler olmak üzere üç gruba ayrılmış. Ortalama 135 haftalık takip süresince 205 hastada (%18.1) yeni HT gelişmiş (insidans: 100 kişi-yılında 4.9) ve tedavi sınıfları arasında anlamlı farklar saptanmış. INSTI temelli rejimler, NNRTI rejimlerine kıyasla daha yüksek HT gelişme riski (100 kişi-yılında 7.0) ile ilişkili bulunmuş. INSTI alt grubunda 5 yıllık kümülatif HT riski ilaca göre dramatik farklılıklar göstermiş. Örneğin, elvitegravir/kobisistat/emtrisitabin/tenofovir alafenamid (EVG/c/FTC/TAF) grubunda %9 olan risk, dolutegravir temelli rejimlerde %37’ye çıkmış. Yüksek vücut kitle indeksi (VKİ) bağımsız bir risk faktörü olsa da VKİ düzeltmesi yapıldıktan sonra bile dolutegravirin HT gelişimiyle ilişkisi (iki katın üzerinde artmış risk) ortadan kalkmamış. Bulgular, ART alan hastalarda kan basıncının sistematik izleminin şart olduğunu; tedavi seçiminin yalnızca virolojik etkinliğe göre değil, hastanın metabolik riskleri ve eşlik eden hastalıklarına göre bireyselleştirilmesi gerektiğini vurgulamış.
Bernardino JI, Busca C, Serrano L, et al. First-line antiretroviral regimens and risk of incident hypertension in people with HIV: a 15-year cohort study. Open Forum Infect Dis. 2026;13(11):ofag686.
