Bu çalışmada, iklim krizi ve antimikrobiyal direnç gibi iki önemli küresel sorunun kesişiminde, APAT çevresel etkisi değerlendirilmiş. Amaç, erişkin hastalarda APAT uygulanabilir olduğu durumlarda üç farklı APAT modeli (hastanın kendi kendine uygulaması, hemşire destekli evde uygulama ve poliklinik temelli uygulama) ile geleneksel hastane içi IV antibiyotik tedavisinin karbon ayak izi, su tüketimi ve atık üretimi açısından karşılaştırılmasıymış.
Analizde, hastane ortamında IV antibiyotik uygulanmasının APAT modellerine kıyasla belirgin ölçüde daha yüksek çevresel etkiye sahip olduğu gösterilmiş. Özellikle hastanın kendi kendine uyguladığı APAT modelinde, geleneksel yatarak tedaviye kıyasla CO₂ emisyonlarında %85, su kullanımında %78 ve oluşan atık miktarında %91 oranında azalma saptanmış. Hemşire tarafından evde veya ayaktan birimlerde uygulanan APAT modelleri de hastane içi tedaviye kıyasla daha düşük CO₂ emisyonu, su tüketimi ve atık üretimi ile ilişkilendirilmiş.
Sonuç olarak, APAT uygulamasının yalnızca klinik açıdan değil, çevresel sürdürülebilirlik açısından da anlamlı avantajlar sağladığı gösterilmiş. Çevresel kazanım tüm APAT modellerinde görülmekle birlikte, en belirgin etki hastanın kendi kendine uyguladığı APAT modelinde saptanmış. Ayrıca hastane dışı tedavi, yatışa bağlı sağlık risklerini azaltma potansiyeli de taşımaktaymış. Bu bulgular, antimikrobiyal yönetim programlarında çevresel sürdürülebilirliğin de dikkate alınması gerektiğini ortaya koymuş.
Cole A, Aspin J, Laird S, Acri F, Galley S, Collins M. The environmental impact of intravenous antimicrobial therapies: a comparison of OPAT and inpatient administration care pathways. JAC Antimicrob Resist. 2025; 7 (2): dlaf030.
Makale İçin Tıklayınız
