Bu modelleme çalışması, gebeler ve erkeklerle seks yapan erkeklerde (MSM) sifilis tanısı için hızlı tanı testlerine (RDT) dayalı üç farklı algoritmanın performans ve maliyet-etkinliğini karşılaştırmayı amaçlamış.
Açık kaynaklı bir karar-analitik model geliştirilerek şu üç yaklaşım karşılaştırılmış: (1) yalnızca treponemal hızlı tanı testi (T-RDT); (2) standard çift treponemal ve non-treponemal hızlı tanı testi (T/NT-RDT (her iki bileşenin de pozitif olduğu durumlarda tedavi önerilmiş); ve (3) modifiye T/NT-RDT (bu yaklaşımda kişinin sifilis öyküsünün belirsiz olduğu gerçek yaşam pratiğini yansıtacak şekilde, bileşenlerden herhangi biri pozitif olan tüm bireyler tedavi edilmiş).
Bu algoritmalar 100 000 kişilik kohortlarda değerlendirilmiş; sonuçlar kaçırılan ve gereksiz tedavi edilen olgu sayısı ile kişi başı maliyet üzerinden analiz edilmiş. Bulgulara göre gebelerde modifiye T/NT-RDT algoritması aktif vakaları belirlemede en duyarlı yöntem olmuş olup T-RDT’ye kıyasla %80’den fazla daha az olguyu kaçırmış, ancak gereksiz tedavi oranını artırmış; buna karşın T-RDT en düşük maliyetli seçenek olarak bulunmuş. MSM grubunda ise modifiye T/NT-RDT en az vaka kaçıran algoritma olurken, standard T/NT-RDT gereksiz tedavi oranını en düşük düzeyde tutmuş ancak daha fazla vakayı atlamış. Duyarlılık analizlerinde ardışık test stratejisinin (T-RDT ardından modifiye T/NT-RDT) kaçırılan vakaları azaltırken aşırı tedaviyi de sınırlayabildiği gösterilmiş. Sonuç olarak, tek bir algoritmanın tüm popülasyonlar için optimal olmadığı; düşük riskli gebelik taramalarında T-RDT’nin yeterli olabileceği, yüksek riskli gruplarda ise kombine algoritmaların daha uygun olduğu ortaya konmuş.
Zhang Y, Chow EPF, Zhang L, Fairley CK, Ong JJ. Comparison of the performance and costs of testing algorithms using rapid diagnostic tests for detection and treatment of syphilis among pregnant individuals and men who have sex with men: a modelling study. Lancet Infect Dis. 2026; 26 (4): 394-405.
