Doğu ve Güney Afrika’da oral antiretroviral tedavi alan, HIV ile yaşayan yaklaşık 1 milyon kişide tedaviye uyum sorunları nedeniyle viral baskılanma sağlanamamaktadır. IMPALA adlı bu faz 3b, açık etiketli, randomize çalışmada, viral yükü baskılanmış (<200 kopya/mL) ancak tedaviye uyumu veya bakım sürecine katılımı yetersiz olan HIV-1 ile yaşayan erişkinlerde uzun etkili enjektable kabotegravir + rilpivirin, oral dolutegravir bazlı tedaviyle karşılaştırılmış. Katılımcılar 1:1 oranında randomize edilmiş; bir grup, ilk iki enjeksiyon arasında 4 hafta olmak üzere, 8 haftada bir intramüsküler kabotegravir (600 mg) + rilpivirin (900 mg) almış, diğer grup günlük oral dolutegravir bazlı tedaviye devam etmiş. Başlangıçta ilaç direnci testi yapılmamış. Primer sonlanım noktası 48. haftada viral yükün <50 kopya/mL olmasıymış ve non-inferiorite −10 yüzde puanlık marj ile değerlendirilmiş. Doğrulanmış virolojik başarısızlık (art arda iki ölçümde viral yük ≥200 kopya/mL) temel sekonder sonlanım noktası olarak belirlenmiş.
Kenya, Güney Afrika ve Uganda’daki yedi merkezde 540 katılımcı çalışmaya alınmış, bunların 537’si primer analize dahil edilmiş. Kırk sekizinci haftada viral yükü <50 kopya/mL olanların oranı uzun etkili tedavi grubunda %91.0 (244/268), oral tedavi grubunda %89.2 (240/269) bulunmuş ve eşdeğerlik kriteri karşılanmış. Protokole uygun analiz sonuçlarının primer analizle tutarlı olduğu bildirilmiş. Doğrulanmış virolojik başarısızlık uzun etkili tedavi grubunda 5 katılımcıda (%1.9) görülmüş, oral tedavi grubunda ise hiçbir katılımcıda görülmemiş. Ciddi advers olaylar uzun etkili tedavi alan 271 katılımcının 11’inde (%4,1), oral tedavi alan 269 katılımcının 8 (%3.0)’inde bildirilmiş. Sonuç olarak, Afrika’da tedaviye uyumda güçlük yaşayan, HIV ile yaşayan erişkinlerde uzun etkili kabotegravir + rilpivirinin, viral yükün <50 kopya/mL düzeyinde tutulmasında oral dolutegravir bazlı tedaviye göre non-inferior olduğu gösterilmiş.
Cresswell FV, Kitonsa J, Norcross C, et al. Long-acting HIV therapy in African adults with adherence challenges. N Engl J Med. 2026;395(15):1505-18.
Makale İçin Tıklayınız